Baza Wiedzy / Dla profesjonalisty / Wkładki bębenkowe

Zamki z certyfikatem podwyższonej odporności na włamanie są wyposażone w odpowiednie wkładki bębenkowe. Zależnie od konstrukcji mogą mieć one nawet 6 klasę bezpieczeństwa.

Mechanizm wkładki uruchamia się przy pomocy klucza lub pokrętła. Zamknięcie powoduje wysunięcie rygla zamka wpuszczanego głównego lub dodatkowego. Do drzwi wejściowych stosuje się wkładki dwustronne: otwierane tylko kluczem i otwierane od zewnątrz kluczem, zaś od wewnątrz pokrętłem.

Klucze

Do wkładek bębenkowych przeznaczone są klucze płaskie, wprowadzane pionowo lub poziomo. Mogą być one nacinane albo nawiercane. Pierwsze mają kilka nacięć: im więcej, tym wkładka ma wewnątrz bardziej skomplikowany układ tzw. pinów, jest więc trudniejsza do niepowołanego otworzenia. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, skuteczniejsze są bardziej skomplikowane klucze nawiercane. Wzdłuż klucza znajduje się od kilku do ponad dwudziestu otworów, co uniemożliwia otwarcie zamka wytrychem. Klucze są zakodowane fabrycznie, a ilość kombinacji wynosi – zależnie od modelu wkładki i stopnia zabezpieczenia – od kilku tysięcy do kilku milionów.

W przypadku budowy domu szczególnie przyda się wkładka bębenkowa z rekombinacją kodu klucza – na czas trwania prac korzysta się z kodowania tzw. klucza montażowego, później klucz można łatwo przekodować korzystając z wkładki. Do każdej wkładki dołączona jest karta kodowa zabezpieczająca przed dorobieniem kluczy np. na podstawie odcisku.

Mechanizm

Wkładki bębenkowe mają na zewnątrz zabierak lub zębatkę. Po zamontowaniu wkładki znajdują się w miejscu, w którym jest umieszczony rygiel zamka. Te z kołem zębatym stosuje się np. w drzwiach antywłamaniowych z ryglami znajdującymi się na różnych wysokościach skrzydła.

Jednak to, co najistotniejsze dla bezpieczeństwa mieści się wewnątrz wkładki. Są to aktywne zastawki i – również aktywne – kołki zastawkowe, umieszczone w kilku rzędach. Liczba zastawek i rzędów wpływa na ilość kombinacji klucza. Jak wspomnieliśmy, sięga ona kilku milionów, jednak jeden z producentów informuje np., że w przypadku 22 par zastawek rozmieszczonych w 4 rzędach możliwe jest ponad 30 mln kombinacji kodu klucza.

Wkładka, oprócz możliwości prostego otwierania i zamykania drzwi, może mieć też inne funkcje. Są to np. FZG, czyli wolny bieg zabieraka lub funkcja awaryjna, co pozwala na otworzenie wkładki nawet gdy jest w niej umieszczony drugi klucz. Taka wkładka jest wyposażona w tzw. sprzęgło bezpieczne. Z drugiej strony, jeśli takiej funkcji nie ma, pozostawienie klucza w zamku uniemożliwia niepowołane otwarcie z zewnątrz.

W korpusie i bębenku wkładki znajdują się sztyfty z hartowanej stali utrudniające przewiercenie i wyrwanie rdzenia. Można wybrać też wkładkę bębenkową zawierającą odpowiednie kulki i sprężyny, dzięki czemu jest ona odporna na bumping – otwarcie odpowiednio przygotowanym kluczem. Dostępny jest ponadto dodatkowy element blokujący próby otwarcia nieoryginalnym kluczem.

Niektóre modele wkładek współpracują z systemem alarmowym uruchamiającym się podczas próby siłowego otwarcia drzwi.

Dobór wkładki

Jeśli uważnie przyjrzymy się różnym drzwiom, z pewnością zauważymy, że rygiel zamka wcale nie musi znajdować się w połowie grubości skrzydła. Nie wpływa to w żądnym stopniu na możliwość stosowania wkładki bębenkowej. Może być ona bowiem zarówno symetryczna, jak niesymetryczna, a warto zaznaczyć, że można zaopatrzyć się we wkładkę o długości nawet 13 cm. W pierwszej wkładce długość obu części od zabieraka do jej końca jest taka sama. W drugim – różna, przy czym jest wiele dostępnych wymiarów. Przykładowo może to być 30 x 50 mm.

Kupując wkładkę należy dokładnie zmierzyć obie częśći i do wymiaru dodać grubość szyldu. Pamiętać przy tym trzeba, że między nim a wkładką może pozostać najwyżej 3-milimetrowa szczelina. Większa umożliwi podważenie szyldu i dostanie się do zamka. W przypadku wkładek z pokrętłem należy też zwrócić uwagę, w której części ma się ono znajdować.

Montaż

Montaż wkładki bębenkowej jest bardzo łatwy i może to zrobić każdy użytkownik. Wkładkę należy umieścić w zamku znajdującym się w skrzydle drzwiowym. Następnie przekręca się klucz, co powoduje wysunięcie się rygla zamka. Teraz trzeba wkładkę ustabilizować i przymocować do drzwi, przykręcając śrubę. Wprowadza się ją pod kątem prostym w czoło skrzydła drzwiowego i dokręca ręcznie śrubokrętem krzyżakowym. Nie jest wskazanie dokręcanie wkrętarką, gdyż zbyt mocne wkręcenie spowoduje ciężkie lub nieprawidłowe funkcjonowanie wkładki.

Jeśli wkładka i zamek działają prawidłowo, ostatnim krokiem jest zamocowanie szyldu. Ten w wykonaniu przeciwwłamaniowym nie ma otworów od zewnątrz drzwi; mocuje się go tylko od środka.

Gotowe. Teraz tylko należy pamiętać o okresowym – przynajmniej dwa razy w roku –  smarowaniem wkładki bębenkowej z obu stron. Stosuje się do tego wyspecjalizowane preparaty, dostępne często w postaci aerozolu.

Powiązane wpisy

Okucia w drzwiach zewnętrznych

Każdemu właścicielowi domu jednorodzinnego zależy na tym, aby drzwi wejściowe stanowiły barierę trudną do pokonania przez włamywacza.

Wentylacja poprzez stolarkę

Wentylowanie pomieszczeń jest konieczne. Nieprawidłowy skład powietrza skutkuje bowiem nie tylko złym samopoczuciem, ale może być przyczyną licznych chorób.

Bezpieczne bramy garażowe

Nie istnieją bramy bezpieczne w stu procentach. Co najwyżej lepiej lub gorzej chronią przed włamaniem