Baza Wiedzy / Ochrona przeciwpożarowa / Szyby odporne na ogień

W obiektach, w których istnieje ryzyko powstania pożaru architekt projektuje strefy przeciwpożarowe. Ich ściany i przegrody muszą oprzeć się naporowi ognia i bardzo wysokiej temperaturze. Jednym z materiałów spełniających wymagania ochrony przeciwpożarowej budynków jest m.in. szkło. Oczywiście w takim zastosowaniu musi mieć ono odpowiednią budowę. Stosuje się szyby zespolone, na które składają się tafle, pomiędzy którymi znajduje się żel – substancja odpowiadająca za nierozprzestrzenianie ognia. Tak powstałe zespolenie jest dookoła uszczelnione również trudno palnym spoiwem. W zespoleniach można stosować także szkło przeciwsłoneczne czy termoizolacyjne.

Dostępne są dwie technologie produkcji szkła ogniochronnego. Obydwie używają specjalnego żelu jako środka do powstrzymania płomieni. Podstawowe różnice polegają na rodzaju żelu i jego aplikacji. W jednej między taflami szkła umieszcza się warstwę żelu o grubości 1-5 cm. Gdy temperatura pożaru przekroczy 120° C, żel pęcznieje i zwiększa objętość, matowieje i pochłania energię cieplną.

W drugiej technologii wewnątrz zespolenia umieszczana jest grubsza warstwa żelu odpornego na wymienione wcześniej czynniki. Również on podczas pożaru matowieje, ale i twardnieje tworząc zaporę dla temperatury oraz dymu. Nieprzezierna przegroda sprzyja przy tym opanowaniu paniki, nie widać bowiem niebezpiecznych płomieni. W tym przypadku zarówno wokół szyb zespolonych, jak i ram musi znajdować się uszczelnienie ogniochronne.

Obecnie na rynku stolarki otworowej oferowane są także systemy bezramowe. Umożliwiają na wpuszczenie przez przeszklenie o 20 proc. światła więcej niż w przypadku tradycyjnych okien. One również wymagają zastosowania na łączeniach tafli uszczelnień odpornych na pożar.

W obu przypadkach zachowana jest szczelność ogniowa i ochrona ogniowa przegrody. Na powierzchni szkła temperatura nie wzrasta powyżej 140° C, zaś punktowo nie przekracza 180° C.

Jeśli decydujemy się na zakup okien z szybami ogniochronnymi, należy zwrócić uwagę na parametr, który określa klasę odporności ogniowej. Pojawiają się w nim litery IE oraz liczba: 60, 120, 180 itd. To liczba minut, które potrzebne są ogniowi do sforsowania danej przegrody. I tak zespolenie w klasie IE60 powstrzyma ogień przed godzinę, IE120 – przez dwie godziny, a IE180 – aż przez trzy. To do projektanta i inwestora należy decyzja, która klasa będzie najkorzystniejsza w danym przypadku. A wpływać na to może wiele czynników: sposób zagospodarowania budynku i  budynków przylegających, bliższe  i dalsze sąsiedztwo, a także to, jak oceniamy szanse na szybką ewakuację naszej rodziny i dobytku w przypadku realnego zagrożenia.

Powiązane wpisy

Pokonać smog

Jak bezpiecznie funkcjonować latem? Zamknąć okna i zainstalować klimatyzację? Niezbyt rozsądne rozwiązanie.

Mnie czad nie dotyczy. #PrawdaCzyFałsz?

Mieszkańcy bloków, szczególnie tych starszych, często na co dzień mają do czynienia nie tylko z kuchenką gazową, ale też z piecykiem łazienkowym.

Jaką gaśnicę powinno się mieć w domu?

W trosce o ochronę przed pożarem dobrze jest wyposażyć dom w gaśnice. Jest ich kilka rodzajów, jednak nie wszystkie będą przydatne w domu jednorodzinnym. Tutaj sprawdzają się gaśnice mgłowe, pianowe i proszkowe.